వేపాకు - కరివేపాకు

నేను వంటలు చాలా బాగా చేస్తాను.నా చుట్టుపక్కల ఉన్న వాళ్లందరు నా వంటలకి అభిమానులవుతూ ఉంటారు. ఎలాంటి వంట అయినా చిటికెలో చేసేస్తా..ఇలా ఎడమ చేత్తో ఉప్పు కారం వేసినా రుచిగా వస్తుంది. వంటల్లో నా టాలెంటును చూసి T.V వాళ్ళు "మంట మీద వంట" లాంటి ప్రోగ్రాములకి ఆహ్వానించారు కాని, బిజీగా ఉండటం వల్ల చెయ్యలేకపోయా.
(హమ్మయ్య..పైన చెప్పినవన్నీ నమ్మేసారు కదా...లేకపోతే  మళ్ళీ నా వంట టాలెంట్ మీద అనుమానం రావొచ్చు)..
పోయిన వారం ఎప్పుడూ వెళ్ళే మా ఇంటి దగ్గరి  indian grocerry shopకి కాకుండా వేరేదానికి వెళ్ళాం. ఇది కాస్త పెద్దగా ఉంది,ఐటంస్ కూడా అన్నీ ఉన్నాయి.కావాల్సినవన్నీ తీసుకొని ఇంటికొచ్చేసాం. ఆ తర్వాత రోజు బెండకాయ పులుసు చేద్దామని మొదలు పెట్టా. ఇంతలో దగ్గర్లోనే ఉంటున్న మా ఆయన ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరు వచ్చారు. వచ్చిన వాళ్లు కాసేపు కూర్చుని వెళ్తుంటే, అప్పుడే ఏం వెళ్తారు, ఎలాగూ వంట మొదలు పెట్టా, డిన్నర్ చేసి వెళ్లండి అని చెప్పాం.
వంటింట్లోకి వెళ్ళి పులుసు మొదలు పెట్టి పోపేసా, కరివేపాకేసా, ఉల్లి గడ్డలు వేసా..ఛ..ఈ కరివేపాకేంటి అసలు వాసనే రాట్లేదు అని తీసి ఇంకొంచెం ఆకు మళ్ళీ వేసా..అయినా పోపులో కరివేపాకేసిన ఘుమ ఘుమే రావట్లేదు. తీరా పులుసు మొత్తం అయ్యాక టేస్ట్ చూద్దును కదా చేదు తగుల్తుంది, ఎందుకా అని ఆలోచిస్తుంటే, ఆయన వచ్చి కరివేపాకు తీసి చూపించాడు.. నువ్వు వేసింది కరివేపాకు కాదు అది వేపాకు అని.

నేనెప్పుడూ చూల్లేదు, వేపాకు కూడ అంత నీట్ గా నాలుగు ఆకులు కవర్లో పెట్టి అమ్మడం. 

ఇంకో కూర చేసే టైం కూడ లేదు. అదే కూర పెట్టేసి రెండు ఆమ్లెట్స్ వేసిచ్చా ఇంక. పాపం ఆ చేదు పులుసుతోనే   డిన్నర్ పెట్టా. మొదటి సారి ఇంటికొచ్చి అలా నా వంటకు బలి అయ్యారు పాపం. వెళ్ళే అప్పుడు మా ఆయన వంక జాలిగా చూసినట్టనిపించింది..నిజంగానే జాలిగా చూసారా, లేక నేనే అలా ఊహించుకున్నానా అని ఆలోచిస్తున్నా ;) ..   

అబ్బాయి పెళ్ళి - అమ్మాయి చదువు

అతనికి జీవితంలో అన్ని బాధ్యతలు తీరిపోయాయి.అమ్మాయి చదువు పూర్తి చేసుకొని మంచి కంపనీలో ఉద్యోగం చేస్తుంది.అబ్బాయి పెళ్ళి చేసుకొని భార్యా పిల్లలతో హాయిగా ఉన్నాడు.
******
తన ఉద్యోగం పోయింది, వేరే ఆదాయం ఏమి లేదు.ఇప్పుడేం చెయ్యాలో పాలు పోవట్లేదు.ఇంట్లో కాలేజీకెళ్తున్న కూతురు, పెళ్ళి కావల్సిన ఇద్దరు కొడుకులు ఉన్నారు. కూతురు చదువు ఎలా పూర్తవ్వాలి, అబ్బాయిలిద్దరికి పెళ్ళిళ్లు ఎలా చెయాలి!!
*****
ఆ భార్యా భర్తలు చాలా పధ్ధతిగా జీవితం గడుపుతారు. అందుకనే కూతురి పెద్ద చదువులకి, కొడుక్కి మంచి సంబంధం చూసి పెళ్ళి చెయ్యడానికి సరిపడినంత డబ్బు కూడబెట్టగలిగారు.  
*******
ఈరోజే మా బ్యాంకు వారు ప్రవేశ పెట్టిన పథకంలో చేరండి.మీ కూతురి చదువుకి, కొడుకు పెళ్ళికి ఏ ఆటంకం రాకుండా కావల్సినంత డబ్బు ఆదా చెయ్యండి.
*********  
టైటిల్ తో సహా ఈ వ్యాక్యాలన్ని ఏదో తేడా గా అనిపిస్తున్నాయా(అనిపించకపోతే చాలా సంతోషం). మనం రోజూ చదివే కథల్లో, చూసే సినిమాల్లో, టివిలో ఇవే మాటల్ని వింటున్నాంగా రోజూ, కాకపోతే అబ్బాయి స్థానంలో అమ్మాయి,  అమ్మాయి స్థానంలో అబ్బాయి .అవేవో పాతకాలం కథలు/సినిమాలు, పాత ప్రకటనలు కాదు. పోనీ బయట కూడా సమాజం అలానే ఉంది అందుకే అలాంటివే రాస్తున్నారు/తీస్తున్నారు అనుకుందాం అంటే, మిగతా కథ అంతా దీనికి విరుద్దంగానే ఉంటుంది.ఒక పెద్ద అతను పిల్లలకి పెళ్ళిళ్ళు చేసి, ఒంటరిగా ఉండలేక తోడు కోసం ఇంకో పెద్దావిడని పెళ్ళి చేసుకుంటాడు. ఈ విషయంలో అంత విశాలంగా ఆలోచించి, అబ్బాయి, అమ్మాయి విషయంలో మళ్ళీ same dilouge.
ఒకవేళ అబ్బాయి పెళ్ళి గురించి ఏవన్నా కథలు/సినిమాలో సీన్స్ ఉన్నా కేవలం కామెడి కోసమే అయ్యుంటాయి.
మొన్న ఏదో సినిమాలో చూస్తే, ఇది బాబు కాన్వెంట్ ఫీజుకి, ఇది పాప ఫిక్స్‌డ్ డిపాజిట్ కి అట.
తల్లి తండ్రులు అమ్మాయి పెళ్ళి విషయంలో అబ్బాయి కన్నా ఎక్కువ ఆలోచిస్తారు అన్నది నిజమే కావచ్చు, కాని అమ్మాయి చదువు, ఉద్యోగం విషయాల్లో కూడా అంతే ఆలోచిస్తున్నారేమో atleast ఈ మద్య కాలంలో.
నాకు తెల్సిన చాలా మంది(కూతుర్ని మంచిగా చదివించిన వాళ్ళు), కూతురి చదువైపోగానే కొడుకు ఉద్యోగం కోసం ఎంత ఆరాటపడ్డారో కూతురికి జాబ్ రావాలని అంతే అనుకున్నారు. ఇంకొకరు కూతురు పెళ్ళై  అత్తారింటికి వెళ్ళిపోయినా తను చదివిన చదువుకు న్యాయం చేసేలా జాబ్ రావాలని కోరుకున్నారు, కోరుకోవడం కాదు పెళ్లైంది కదా అని relax అవకుండా, ఇంక జాబ్ రాలేదని బాధ పడుతుండేవాళ్ళు.(తర్వాత తను మంచి జాబ్ లో చేరింది)    అమంచి ఉద్యోగం ఉన్నా పెళ్ళిళ్ళు లేట్ అవుతున్న అబ్బాయిలూ, బాధపడుతున్న తల్లితండ్రులూ ఉన్నారు.

Google Image

ఏదేమైనా చదువైనా, పెళ్ళైనా అబ్బాయికి, అమ్మాయికి ఇద్దరికీ ముఖ్యమైనవే. కనీసం మీడియాలో అయినా అలా చూపించకపోతే బావుండు.  

సోప్ చాక్లెట్..

మీలో చాక్లెట్స్ అంటే ఎంతమందికి చాలా ఇష్టమో చేతులెత్తండి...పోని కొంచెం ఇష్టమున్న వాళ్ళు కూడా ఎత్తండి.. నాకు తెల్సు దాదాపుగా అందరు ఎత్తేసారు కదా.. ఇప్పుడు ఎత్తిన చేతులు దించి కింది పోస్ట్ చదవండి.
మొన్న  క్రిస్మస్ హాలిడేస్‌కి అందరం ఒక ఫ్రెండ్ వాళ్ళింట్లో కలిసాం. నేను వెళ్ళేఅప్పుడు ఒక చాక్లెట్ box తీసుకెళ్ళా. వెళ్ళగానే అది నేను ఎలా ఉన్నాను అనైనా అడగకుండా ఏమందో తెల్సా..ఇంకోసారి ఇంటికి రావాలనుకుంటే చాక్లెట్స్ కాని స్వీట్స్ కాని తీసుకెళ్ళకూడదట. ఒకవేళ కాదని తీసుకొస్తే  ఇంట్లోకి రానివ్వదట.
ఏం.. పాపం వాళ్ళింట్లో చిన్నపిల్లలెవరో ఉండుంటారు.. వాళ్ళు అన్ని తినేస్తేhealth పాడైపొతుందని భయపడుతుంది అనుకుంటున్నారా....మీరూహించింది కరెక్టే, కాని హాఫ్ మాత్రమే కరెక్ట్. భయమే కాని పిల్లలు లేరు వాళ్ళింట్లో.. భయం వాళ్ళాయన గురించి.
అవును మరి మేం వెళ్ళాక అతికష్టం మీద 10 నిమిషాలు ఆగి ఇంక ఆగలేక ఆ చాక్లెట్ box open చేసాడు. మా ఇంట్లో అయితే ఒక వారం పాటు తిన్నా ఆ box అయిపోదు. తను అచ్చు బఠాణీలో, పల్లీలో తిన్నట్టు టకా టకా నోట్లో వేసుకొని తినెసాడు. మా ఫ్రెండ్ పాపం అరుస్తూనే ఉంది  చాలు చాలు అని. అసలే doctor తనని స్వీట్స్ ఎక్కువ తినొద్దన్నాడట.

Google Image       

ఇంక లాభం లేదని వెళ్ళి లాక్కుని లాస్ట్ ది అని ఒక హాఫ్ bar ఇచ్చింది. సరే అని ఆ సగం బుధ్ధిగా తిని, ఇంట్లో అటు ఇటు ఒక round తిరిగొచ్చ్, అరె ఇక్కడెవరో చాక్లెట్ సగం తిని పెట్టారు.. అలా ఉంచొద్దు అని ఠక్కున మిగతాది కూడా తినేసాడు.

అలాంటి మనిషి ఒకసారి office నుండి train ఎక్కడానికి హడావిడిగా నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే, రోడ్ పైన చాక్లెట్ sample చేతిలో పెట్టారట.చాక్లెట్ చూస్తే ఆగుతాడా ఇంక తను, వెంటనే open చేసి నోట్లో వేసుకొని as usualగా బఠాణి నమిలినట్టు నమిలేసాడు. కాసేపయ్యాక ఇందేంటి నోట్లొంచి నురగొస్తుంది అని doubt వచ్చి, ఇదేదొ తేడా ఉంది అని ఆలోచించి అప్పుదు realize అయ్యాడు, అది చాక్లెట్ కాదు సబ్బు అని.. ;)
భలే దొరికిపోయాడు అందరికి అక్కడున్న ఉన్న 2 days ఏడిపించడానికి.
దీనికి highlight ఏంటంటే మరి నీకు doubt రాలేదా, చాక్లెట్ తియ్యగా లేదని అంటే..అనుకున్నాడట అప్పటికీ ఇదేంటి ఈ చాక్లెట్ తియ్యగా లేదు, sugar ఉన్నవాళ్ళ కోసం specialగా చేసారేమో తియ్యగా లేకుండా అని తినేసాడట.
ఇంకేం చేస్తాడు వెంటనే పక్కనున్న shopలోకెళ్ళి water bottle కొనుక్కొని నోరు కడుక్కొని ఇంటికొచ్చెసాడు...
అదీ సోప్ చాక్లెట్ సంగతి..
by the way  చెప్పడం మర్చిపోయా HAPPY NEW YEAR..

ఆంధ్ర-తెలంగాణ భాష

ఇప్పుడంతా ఆంధ్ర-తెలంగాణానే హాట్ టాపిక్ కదా. కాని నేనేం తెలంగాణానో, సమైక్యాంధ్ర ఉద్యమం గురించో చెప్పట్లేదులెండి.
ఆంధ్ర-తెలంగాణ వాళ్ళు వాడే భాష వల్ల జరిగిన కొన్ని చిన్న విషయాలు.
మనం ఎవరన్నా వేరే భాష వాళ్ళతో, కొత్త భాషలో మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఏమైనా అర్థం కాకపోతే ఆ భాష మనకి తెలియదు కాబట్టి మళ్ళీ ఒకసారి అడిగి confirm చేసుకుంటాం. కాని తెలుగు వాళ్ళు తెలుగు వాళ్ళే మాట్లాడుకుంటే ఎలాగూ మనకి తెల్సిన భాషే అని, మనకు వచ్చినట్టూ అర్థం చేసుకుంటామేమో.
ఇదంతా ఇప్పుడెందుకంటే,
మా ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరి వల్ల ఒకసారి జరిగిన కామెడి గుర్తొచ్చింది. మా ఫ్రెండ్స్ లో ఒకతను ఏదో పని చేసుకుంటూ ఇది కాస్త చిల్లు పెట్టరా అని చేతిలో ఉన్న కొత్త ointment పక్కనున్నతనికి ఇచ్చాడట.
ఎంతసేపటికి తిరిగి తెచ్చివ్వకపోతే, చిల్లు పెట్టడానికి ఇంతసేపేంటా అని, అతన్ని పిలిచి ఏదిరా ointment అంటే, fridgeలో ఉంది అన్నాడు. అదేంటి ఫ్రిజ్‌లో ఎందుకు పెట్టావంటే, నువ్వే కదా chill పెట్టమన్నావ్, అందుకే తీసుకెల్లి fridgeలో పెట్టా అన్నాడు. అసలు మ్యాటర్ ఏంటంటే అతనికి చిల్లు అంటే hole చెయ్యాలని తెలియదు. అసలు అలా ఎలా అనుకున్నావ్ చిల్లు అంటే తెలియకపోయినా fridgeలో పెట్టాలన్నఆలోచన ఎలా వచ్చింది అంటే, దాని మీద keep in cool place అని రాసి ఉంది అందుకే chill గా పెట్టమన్నావేమో అనుకున్నా అన్నాడు :).

ఇలాంటిదే ఇంకోటి, నేను ఇంటర్ కి హాస్టల్‌లో చేరాను. ఒకరోజు ప్రొద్దున్నే లేచి రెడీ అయ్యిstudy hours కి వెళ్తున్నాము. త్వరత్వరగా బుక్స్ తీస్కొని పరిగెడుతున్నా.  లాస్ట్‌లో నేనే ఉన్నాను. ఇంతలోకి మా వార్డెన్ నా ముందు నుండి కోపంగా అరుస్తుంది. "ట్యాప్ కట్టేసి రా" అని. నకు అర్థం కాలేదు, ఎవర్నో ఏదో కట్టెసి రమ్మంటుంది, నాకెందుకు అని నేను అలానే ముందుకి వెల్తున్నా. మళ్ళీ నన్నే పిలుస్తూ అమ్మాయ్, ఆ ట్యాప్ కట్టెసి రా అంది.
అసలు ఏం కట్టెయ్యాలి, ఎక్కడ కట్టెయ్యాలి, అక్కడ వెనక చూస్తే తాడు లాంటిది ఏమి కనిపించట్లేదు నాకు. ఎవరైనా ఏదన్నా కట్టు విప్పేసారా తెలీకుండా, నన్ను అంటుంది వార్డెన్ అనుకుంటూ అయోమయంగా చుస్తూ నిల్చున్నా. ఈలొపు తనే వచ్చి, ట్యాప్ ఆపేసి, ఏమ్మా వాటర్ పోతున్నాయ్ ట్యాప్ లోంచి ఆపెయ్యమంటే వినపదట్లేదా అని వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడర్థం అయ్యింది కట్టెయ్యమంటే అర్థం ఆపెయ్యడం అని.
ఇప్పుడు తెల్సిన/వాడుతున్న చాలా తెలుగు పదాలు స్కూలింగ్ తర్వాత నేర్చుకున్నవే. అప్పుడు చాలా పదాలకి అర్థమే తెలియకపోయేది.

నేను - నా సినిమా కష్టాలు

సినిమా కష్టాలు అంటే నాకు సినిమాలో లాంటి కష్టాలు ఉన్నాయని కాదు, సినిమా వల్ల కష్టాలు లేదా సినిమా కోసం కష్టాలు.
సంతోషం ప్లస్ బాధ
ఆహ్లాదం ప్లన్ చిరాకు
రెండు కలిపి ఎప్పుడన్నా వస్తాయా..
వస్తాయి ఎప్పుడైనా tasty food తింటున్నప్పుడు పక్కనుండి nasty smell  వస్తేనో..
మనం చేసిన వంట బావుందని మనకే మిగల్చకుండా వేరేవాళ్ళు తినేస్తేనో..
కొత్త డ్రెస్ వేసుకున్నప్పుడు ఎవరూ చూడకపోతేనో..(కొత్త డ్రెస్ వేసుకుంటే ఆ రోజు నాకు ఎలా ఉన్నా హాపీగా ఉన్నట్టనిపిస్తుంది మరి)
ఇలాంటప్పుడు ఈ ఇద్దరు ఫీలింగ్స్ కలిసి వస్తారు కదా...

Google Image

ఈరోజు సాయంత్రం కూడా మళ్ళీ వీళ్ళిద్దరు కలిసి వస్తారట. ఎందుకో తెల్సా..
ఎందుకంటే ఇప్పుడే టికెట్స్ బుక్ చేసా.ఇంక దేనికి అత్తారింటికి దారేదికే.  అంత వరకు బానే ఉంది. ఇది హ్యపీ పార్ట్(hopefully). నాకు సమంత ok, పవన్ కళ్యాణ్ ఇంకా ok, త్రివిక్రం ఇంకా ఎక్కువ ok. సో హ్యపీగానే ఉంటుందనుకుంటున్నా..
ఇంక sad పార్ట్‌కొస్తే ఫస్ట్, theater లో స్క్రీన్ గురించి చెప్పాలి, తర్వాత అందులో సీట్స్ గురించి చెప్పాలి.
నాకేమో ఎంచక్కా పెద్ద స్క్రీన్‌లో సినిమా చూస్తే సంతోషంగా, కంటికి హాయిగా, కడుపు  నిండిపోయినట్టుగా అనిపిస్తుంది.
ఇప్పుడు మేము వెళ్ళే theater లో స్క్రీన్ ఎంత ఉంటుందంటే ఇంట్లో ఉండే home theater కి 4 ఇంచులు అటూ ఇటూ ఉంటుందంతే. ఫస్ట్ టైం వెళ్ళినప్పుడైతే లోపలికి అడుగు పెట్టగానే షాక్ అయ్యా ఒక రెండు నిమిషాలు. అప్పటివరకు అలాంటి డొక్కు, పిచ్చి, గలీజ్ theater ఎప్పుడు చూడలేదు. ఇండియాలో చిన్న టౌన్‌లో నేను చూసిన theaters కూడా ఇంతకన్నా బానే ఉంటాయి.ఇందులో అసలు నాకు theaterలో సినిమా చూసిన ఫీలింగే రాదు. ఏదో DVD ప్రింట్ పెద్ద T.Vలో పెట్టుకొని చూసినట్టనిపిస్తది.
మామూలుగా అయితే నాకు స్క్రీన్ open చెయ్యకముందు వెళ్ళి, adsతో సహా చూస్తేనే తృప్తిగా అనిపిస్తుంది. ఒకవేళ రీల్ పడ్డాకో, టైటిల్స్ పడుతున్నప్పుడో వెళితే ఏదో మిస్ అయిపోయినట్టనిపిస్తుంది. ఇంక సినిమా మొదలయ్యాక వెళ్తే అంతే సంగతి, మళ్ళీ ఆ మిస్ అయిన సీన్స్ చూసేవరకు( అందులో ఏమి స్టోరీ జరగకపోయినా).  అలాంటి  ఫీలింగ్ ఏది రాదు ఈ theater లో.
సరే పోని చిన్న స్క్రీన్ అయినా హాయిగా కూర్చొని చూద్దాం అంటే అదీ లేదు. కాస్త త్వరగా వెళ్ళి వెనక సీట్స్‌లో కూర్చుంటేనే సరి, లేకపోతే కొంగలా మెడ పైకెత్తి చూడాలి. సినిమా అయ్యేలొపు మెడ పట్టెయ్యడం ఖాయం. పైగా అందులో స్పెషల్ ఎఫెక్ట్స్ కూడా ఉంటాయి.
పోయినసారి ఒక సినిమాకెళ్ళినప్పుడు కాస్త లేట్ అయ్యింది. వెళ్ళే అప్పటికి టైటిల్స్ పడుతున్నాయి. అందరు కూర్చున్నారు. theater  మధ్యలో వరకు నిండిపోయింది. మధ్యలో ఒక 4 సీట్లు ఖాళీ ఉన్నాయి. వెళ్ళింది ముగ్గురం కాబట్టి అక్కడ సరిపోతాయ్  అని వెళ్ళి కూర్చున్నాం.
కూర్చుంటూ అనుకున్నాం, మధ్యలో ఏ వరస ఒక్కటి మనకొసమే అన్నట్టు వదిలేసారు, లేకపొతే ఇంకా ముందుకెళ్ళి కష్టపడాల్సొచ్చేది అని నవ్వుకుంటూ కూర్చున్నాం. వాళ్ళిద్దరు బానే కూర్చున్నారు. నేను కూర్చున్న సీట్ ఒక సైడ్ కాస్త విరిగిపోయి వంగిపోయి ఉంది.
ఈ సీట్ కొంచెం విరిగిపోయింది, అటు పక్క దాంట్లోకి వెళ్ళి కూర్చుంటా అని పక్కనున్న దానితో చెప్పి, ఆ సీట్‌లోంచి లేచి పక్కకెళ్ళి కూర్చున్నా. అన్యాయంగా ఆ సీట్ ఇంకా ఎక్కువ విరిగి ఉంది, అసలు కూర్చోడానికే రాట్లేదు. మళ్ళీ లేచి పాత సీట్లొకే వచ్చా. అసలే నాకు సినిమా మొదలయ్యాక మధ్యలో లేచి అటు ఇటూ తిరిగితే మొహమాటం, వెనక వాళ్ళు తిట్టుకుంటారేమో అని.
 సరే అని పాత సీట్లో ఒక వైపు వంగి కూర్చొని, మా వాళ్ళకి చెప్పా ఇక్కడ కష్టంగా ఉంది, ముందుకెల్దామా అని. అప్పుడే అసలు కథ మొదలవుతుందేమో మా వాళ్ళు కళ్ళప్పగించి చూస్తున్నారు, నా మాటకు సరిగ్గా రిప్లై కూడా ఇవ్వకుండా. పోని ఒక్కదాన్ని వెళ్దామా అంటే పక్కన వాళ్ళతో డిస్కస్ చెయ్యకుండా ఉండలేను సినిమా మధ్య మధ్యలో.
పైగా మెడ నొప్పి ఉంటది అక్కడ. సో మెడ నొప్పి, నడుము నొప్పిలో రెండో దానికే ఓటేసి ఇక్కడే కూర్చుని సినిమా చూసా.
హ్మ్మ్.. ఆ theaterకే ఇంకాసేపట్లో వెళ్ళబోయేది.
మరి అంత ఇష్టం లేకుండా దానికే ఎందుకు వెళ్ళాలి అంటే ఇంకా ఎక్కడ తెలుగు సినిమాలు రావు కాబట్టి. ఇదేమైనా దగ్గరా అంటే అదీ కాదు, ఈ మాత్రం మహాభాగ్యానికి గంట డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళ్లాలి. మేమే గంట డ్రైవ్ వేస్ట్ అనుకుంటే, ఇక్కడికి 2,3 గంటలు డ్రైవ్ చేసుకొని వచ్చే వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు.

సో.. నాకు ఈ రోజు కొంచెం వెనకాల సీట్, విరిగిపోయింది కాకుండా రావాలని ఆశిస్తూ.. 

Mr.మిరియం

Mr.మిరియం అమెరికా వెళ్దామని వీసా కి అప్ప్లై చేసుకొని, ఇంటర్వ్యూకి వెళ్లాడు.
ఇంటర్వ్యూలో ఆఫీసర్ ప్రశ్నలు అడుగుతున్నాడు.
ఏ సిటీకి వెళ్తున్నావు.
సాన్‌జోసె (San Jose)
అది సాన్‌జోసె కాదు సాన్ హోసె అనాలి.
ok, sir
ఏ నెలలో వెళ్ళాలనుకుంటున్నావు?  అడిగాడు ఆఫీసర్
మిరియం చెప్పాడు
హూన్, హులై లో...
---------------------
అలా మిరియం US వచ్చి ఫ్రెండ్‌తో కలిసి ఉంటున్నాడు. ఆ ఫ్రెండ్ కారు కొన్నాడని తెలిసి చూపించమని అడిగాడు. అతను బయటికి తీసుకెళ్ళి "ఆ కనిపిస్తుందే ఆడి కారు " అని చూపించాడు.
అప్పుడు మిరియం అన్నాడు
నీ కార్ చూపించమంటే ఆడి కార్, వీడి కార్ అని ఎవరిదో చూపిస్తావేంటి అని.

ఏంటి ఇంతేనా జోక్..అయిపోయిందా.
ఆ... తర్వాత..
ఓ... ఇది జోక్ ఆ...ముందే చెప్తే నవ్వేవాళ్ళంగా..

ఇలాంటి డైలాగ్స్ ఏమన్నా అనుకుంటే మనసులోనే అనుకోండి. నాకు చెప్పొద్దు.

-----Thanks to creator of Mr. Miriyam 

ఇలా కూడా మర్చిపోతారా!!

మతిమరుపు అందరికి ఉండేదే. చిన్నదో పెద్దదో రోజు ఏదో ఒక విషయం మర్చిపోవడమో లేదా తప్పుగా గుర్తుంచుకోవడమో చేస్తునే ఉంటాము.అసలు తెలివైన వాళ్ళే చిన్న చిన్న విషయాలు ఎక్కువ మర్చిపోతుంటారట.
ఊరికెల్లే అప్పుడు అన్ని పెట్టుకున్నామనుకొని ముఖ్యమైన వస్తువేదో మర్చిపోవడం,ఏదో తీసుకోవాలనుకొని పక్క రూం లోకి వెళ్ళడం దేనికోసం వచ్చామో మర్చిపోవడం చాలామందికి ఎదురయ్యే ఉంటుంది.
ఎన్ని సార్లు నా తల పైనే కళ్ళద్దాలు పెట్టుకొని, ఎక్కడున్నాయా అని వెతుక్కున్నా.
ఒకసారి ఒక ముఖ్యమైన అప్లికేషన్ పంపించాల్సి ఉండె.కావాల్సిన అన్ని documents, ఫొటోస్, amount రాసిన చెక్ పెట్టుకున్నా, అన్ని ఉన్నాయా లేవా,పేరు,డీటైల్స్ అన్ని కరెక్ట్ రాసానా లేదా అని ఒకటికి నాలుగు సార్లు వెరిఫై చేసా.
నా రూమ్మేట్ కూడ అప్ప్లై చేస్తుంటే ఇద్దరం కూర్చుని అన్ని పేపర్స్ మళ్ళీ క్రాస్ వెరిఫై చేసుకుని పోస్ట్ చేసాము.
వాటికి రిప్లై రావడానికి కనీసం 10 నుండి 15 రోజులు పడుతుంది. పోస్ట్ చేసాక ఇద్దరం రోజూ స్టేటస్ చెక్ చేసుకుంటూ ఉన్నాం.
4 రోజులయ్యాక నాకు రిప్లై వచ్చింది. అదేంటి అంత తొందరగా వచ్చింది అని ఆశ్చర్యపడుతూ తెరిచి చూస్తే, నేను పంపిన documents అన్ని అలాగే పంపారు.అందులో ఏదో నోటీస్ పంపారు, ఏంటా అని చూస్తే నేను అన్ని documents బానే నింపా కాని, చివర్లో సంతకం పెట్టలేదట.
హ్మ్మ్. సంతకం పెట్టి మళ్ళీ పోస్ట్ చేసా.
ఇంకోసారి ఆఫీస్ laptop ఇంట్లోనే పెట్టి చేతులు ఊపుకుంటు వెళ్ళా. అక్కడికి వెళ్ళి డెస్క్ లో చూస్తే అప్పుడు గుర్తొచ్చింది laptop ముందు రోజు ఇంటికి తీస్కెళ్ళానని. అసలే అప్పటికే లేట్ అయింది, ఇంక హడవిడిగా ఇంటికి తిరిగొచ్చి laptop తీస్కెళ్ళా. ఇల్లు దగ్గరే కాబట్టి సరిపోయింది, లేకపోతే ఆరోజుకింకా off పెట్టాల్సొచ్చేది.

Google Photo

ఇలాంటిదే ఇంకోటి కాకపోతే నా గురించి కాదు.
పోయిన సంవత్సరం జనవరిలో మా ఫ్రెండ్ ఒకతను ఇండియా వెళ్ళడానికి ప్లాన్ చేసుకున్నాడు, తన వీసా ఇంకో 3,4 నెలల్లో expire అవబోతుంది, ఈలోపు వెళ్ళొచ్చేస్తే తర్వాత వీసా మెల్లగా extend చేసుకోవచ్చు అనుకొని ప్లాన్ చేసాడు. తన మాస్టర్స్ అయిపోయి అప్పుడే జాబ్ చేస్తున్నాడు.
అనుకున్నట్టుగానే ఒక 3 వీక్స్ లీవ్ పెట్టి ఇండియా వెళ్లి, హ్యాపీగా ఫ్యామిలీతో enjoy చేసాడు. ఇంకా తిరిగి వచ్చేరోజు వచ్చేసింది. లగ్గేజ్ అంతా సర్దుకొని, immigration కి కావాల్సిన documents అన్ని రెడీగా పెట్టుకొని ఏర్‌పోర్ట్‌కెళ్ళాడు. అందరికి బై చెప్పి లోపలొకి వెళ్ళాక, పాస్‌పోర్ట్ వెరిఫై చెయ్యడానికి ఆఫీసర్‌కి ఇచ్చాడు. అతను పాస్‌పోర్ట్ చూసి "బాబూ నీకు అసలు ఏ దేశం వీసా లేదు, ఎక్కడికి వెళ్ళేది!!!" అన్నాడు. ఇతను షాక్ అయ్యి పాస్‌పోర్ట్ చూస్తే వీసా మే వరకు ఉంది, కాని 2012 కాదు, మే 2011 !! :((

అంటే వీసా expire అయిపోయి చాలా నెలలైంది. (వీసా expire అయినా US లో ఉండొచ్చు, valid status ఉంటే. కాని ఒకసారి US బయటికి వెల్తే మాత్రం తిరిగి రావాలంటే వీసా ఉండాలి).

తను అప్పుడెప్పుడో పాస్‌పోర్ట్ చూసుకొని, మే 2012 అని గుర్తు పెట్టుకున్నాడు, 2011 బదులు. తనేం అజాగ్రత్త మనిషి కూడా కాదు, ఇంకా చెప్పాలంటే చాలా జాగ్రత్త మనిషి. వెళ్ళేముందు job verification letter అదీ, ఇదీ అన్ని చూసుకున్నాడు కాని వీసా విషయం చూసుకోలేదు. 

తనేమో తప్పనిసరిగా US రావాలి, అప్పుడే MS అయిపోయి జాబ్ జాయిన్ అయ్యాడు, ఇంకా MS లోన్ అంతా అలానే ఉంది. 

చేసేది లేక ఇంటికెళ్ళి, మళ్ళీ వీసా కి అప్ప్లై చేసుకొని కొన్ని రోజులకి వచ్చాడు. వీసా వచ్చేలోపు చూడాలి తన టెన్షన్. అప్పుడు టెన్షన్ పడి అందర్ని టెన్షన్ పెట్టాడు కాని , తర్వాత ఎన్ని సార్లు నవ్వుకున్నామో అసలు అంత పెద్ద విషయం అలా ఎలా మర్చిపోయాడా అని. 

చల్లని మధ్యాహ్నం

చల్లని సాయంత్రాలు, వెచ్చని మధ్యాహ్నాలు మాములే. కాని ఒక చల్లని మధ్యాహ్నం enjoy చెయ్యడం ఆనందమేగా..
ఒక్కోసారి పక్కనే ఉన్న వాటి గురించి పట్టించుకోము, కాని మళ్ళీ అలాంటి వాటి కోసమే ఎక్కడికో వెళ్తాం.
వీకెండ్ పని ఉండి బయటికి వెళ్ళి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నాము.
ఇప్పుడిప్పుడే చలి కాలం మొదలవుతోంది, కాని ఇంకా పూర్తిగా చల్లగా అవలేదు. ఆరోజు ఎండ కూడా లేకపోవడంతో చాలా బావుంది.
కొంచెం పని ఉండి బయటికి వెళ్ళి ఇంటికొస్తున్నాము,అది ఎప్పుడూ వెళ్ళని దారేం కాదు, అప్పుడప్పుడు అటు నుండి వెళ్తునే ఉంటాము, కాని ఎప్పుడు ఆగి చూడలేదు.
మొన్న మాత్రం కాసేపు టైం స్పెండ్ చేద్దాం అనిపించి ఆగాము.
 పచ్చటి లాన్, దాటుకొని వెళ్తే కాస్త పెద్ద చెట్లు, ఇంకా ముందుకు వెళ్తే చిన్న చెరువు లాంటిది ఉంది.

చుట్టూ చెట్లు, మధ్యలో నీళ్ళు కనుచూపుమేరలో మనుషులెవరూ లేకుండా ప్రశాంతంగా,నిశ్శబ్దంగా...

చెట్ల మీద పక్షులు పాడుతున్న పాటలు, గాలికి కదులుతున్న నీళ్ళు గట్టుని తాకి చేస్తున్నచిన్న శబ్దం కూడా స్పష్టంగా వినిపించేలా...

సముద్రంలోని నీళ్ళకి, చెరువులోని నీళ్లకి ఎంత తేడా..

సముద్రంలో ఎగిసే అలలు జీవితంలో ముందుకు వెళ్తూ నీ గమ్యాన్ని చేరుకోమన్నట్టుంటే..

చెరువులో నిశ్చలంగా ఉన్న నీళ్ళు క్షణం ఆగి ,ఉరుకులు పరుగులు ఆపి ఈ నిమిషాన్ని జీవించు అన్నట్టుంటాయి. 

 ఈ ఫొటో panorama లో తీసా కాని క్లియర్ గా రాలేదు.

తలుచుకో.. మనసులో తలుచుకో..

కార్టూన్ సినిమాలు..బొమ్మల పుస్తకాలు..
బర్త్‌డే పార్టీలూ..సర్కస్‌లో జోకర్‌లూ
కొమ్మపై కోతులూ..గోడపై ఉడుతలూ..
తలుచుకో మనసులో తలుచుకో
బెంగ కలిగినా భయం వేసినా మనసులో తలుచుకో
తలుచుకొనీ కన్నీళ్ళనే  మరచిపో..

చందమామ కిందిపక్కలూ.. లెక్కపెట్టలేని చుక్కలూ..
ఐస్ క్రీం కోనులు.. ఐసింగ్ కేకులూ..
పండగ ముందు రోజు..పరీక్ష తర్వాతి రోజు
తలుచుకో మనసులో తలుచుకో
ఆకలేసినా జ్వరం వచ్చినా మనసులో తలుచుకో
తలుచుకొనీ కన్నీళ్ళనే మరచిపో.....

ఈ మధ్య టైంపాస్ కి ఎప్పుడో జెమినిలో వచ్చిన "నాన్న" సీరియల్ అన్ని ఎపిసోడ్స్ యూ ట్యూబ్‌లో దొరికితే చుస్తున్నా. అందులో చిన్న పిల్లవాడు నాన్న కోసం వెతుకుతూ ఉంటాడు.
వాడికి బాధ కలిగినప్పుడల్లా ఈ పాట పాడుకుంటూ ఉంటాడు. చిన్న పిల్లలకోసం ఈ పాట బావుంది కదా.చిన్న చిన్న పదాలతోనే ఎంత సున్నితంగా చెప్పారో..వాడు పాడుతుంటే ఇంకా బావుంది. కాని ఎప్పుడూ చాలా బాధలో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే పాడుకుంటూ ఉంటాడు అదే బాలేదు..

ఊ.. కొడతారా

సరే అప్పటినుండి అడుగుతున్నావు కాబట్టి ఒక్క కథ చెప్తాను, అదయ్యేలోపు నిద్రపోవాలి.
సరే..

Google Image

కాని నేను చెప్తుంటే ఊ.. అనాలి అప్పుడే చెప్తాను, ఊ.. అనడం ఆపేస్తే చెప్పను మరి..
అలాగే.
అనగనగా ఒక ఊర్లో ఒక రాజు ఉంటాడు. ఆ రాజు కి ఒక రాణి ఉంటుంది.
ఊ..
ఒక రోజు రాజు బయటికి వెళ్తాడు.
ఊ..
రాణి కి ఇంట్లో ఉండి ఏమి చెయ్యాలో తోచక, ఏదైనా కుట్టుకుందామని ఒక చీర, సూది దారం తీసుకొని.. అదిగో ఊ.. అనట్లేదు
ఊ..ఊ..
అలా తోటలోకి వెళ్ళి కూర్చుంటుంది.అక్కడ కూర్చుని కుట్టుకుంటూ ఉంటే..
ఊ..
కొంచెం గట్టిగా గాలి వచ్చి సూది ఎగిరి పక్కనే ఉన్న బావిలో పడుతుంది.
ఊ..
ఇప్పుడు రాణికేమో ఆ సూది కావాలి. అది ఎలా వస్తుంది
ఊ..
ఎలా వస్తుంది చెప్పు
ఊ..
ఊ.. అంటే వస్తుందా..
ఏమో, తెలీదు
ఏమో, తెలీదు అంటే వస్తుందా..
నువ్వే చెప్పు
నువ్వే చెప్పు అంటే వస్తుందా..
అబ్బా..

అబ్బా..అంటే వస్తుందా..

పో.. నాకీ కథ వద్దు 

పో.. నాకీ కథ వద్దు అంటే వస్తుందా..

ఇంకోటి చెప్పు

ఇంకోటి చెప్పు అంటే వస్తుందా..

.................

అలా ఏమి మాట్లాడకుంటే వస్తుందా..

చిన్నప్పుడు నన్ను ఎవరు చెప్పమన్నా ఇది నా స్టాండర్డ్ కథ. రోజు ఒకే కథ ఎలా చెప్తా అనా..

నేను మొదలుపెట్టగానే రాణి- సూది కథ వద్దు అనే వాళ్ళు. అప్పుడు రాణి ప్లేస్ లో ఒక ఇంట్లో ఒక అమ్మాయి  ఉండేది అనో, లేకపొతే ఒక బట్టలు కుట్టుకునే వాడో వచ్చేవాళ్ళు.

 మిమ్మల్ని కూడా ఎవరన్నా కథ చెప్పమంటే ఆలోచించుకోకండి, ఇప్పటి నుండి ఈ కథ గుర్తు పెట్టుకుంటే సరిపోద్ది :) 

నీ జ్ఞాపకాలు

సంతోషానికి సంకెళ్ళు పడ్డాయి
మనసు గోడల్ని దాటి రానంటోంది
ఆనందం ఆనవాలు కోల్పోయింది
నీ జ్ఞాపకాల వలలో చిక్కుకొని...

దు:ఖం కొత్త చుట్టమయ్యింది
నీ తలపుల తలుపులు తెరుచుకొని
విషాదమే ఆకాశమై  ఆదుకొంది 
నువ్వు వదిలేసిన ఈ ప్రపంచాన్ని...

కొన్ని నమ్మకాలు

మనలో చాలామందికి రకరకాల నమ్మకాలుంటాయి. ఏదైనా పని మొదలుపెట్టే అప్పుడు తుమ్మితే ఆ పని కాసేపు ఆపాలని,ఇంట్లోంచి బయటికి వెళ్ళే అప్పుడు పిల్లి ఎదురైతే మంచి జరగదని అనుకోవడం,   ప్రొద్దున్నే లేచి ఇష్టమైన వాళ్ళ మొహం చూడాలనుకోవడం ఇల్లంటివి చాలా ఉన్నయి.
కొందరు కొన్ని నమ్ముతారు, కొన్ని నమ్మరు.
ఆ నమ్మకం ఎదుటివాళ్ళకి ఇబ్బంది కలిగించనంతవరకూ నష్టం లేదు.ఇవన్ని మన దేశంలోనే ఎక్కువ అనుకునేదాన్ని. కాని ఇక్కడికొచ్చాక అర్థమైంది అమెరికా వాళ్ళకి కూడా నమ్మకాలెక్కువ, ఇంకా ఆశ్చర్యం ఏంటంటే చాలా విషయాల్లో మన నమ్మకాలతో కలుస్తాయి. నల్ల పిల్లి విషయం, పగిలిన అద్దం లో  చూసుకోకూడదు ఇలంటివి కొన్ని.
ఇంక చెప్పాలంటే అమెరికా వాళ్ళకి ఎంత భయమో చూడండి.

ఇది మా బిల్డింగ్‌లో లిఫ్ట్ లో తీసిన ఫోటో.చూసారా అందులో 13 నంబర్ లేదు. 13 అంటే దురదృష్టమైన సంఖ్య అని నమ్ముతారని తెలుసు కాని ఇలా ఒక బిల్డింగ్‌లో 13వ ఫ్లోర్ లేకుండా 12 తర్వాత 14 వ ఫ్లోర్ నంబర్ వేసారు.

ఈ సీరియస్ నమ్మకాలని వదిలేస్తే చిన్నతనంలో అమాయకంగా అనుకున్న కొన్ని విషయాలు ఎంత బావుంటాయో..
కాకి అరిస్తే కాని, చేతిలోంచి ఎదైనా జారిపోతే కాని, ఇద్దరు ఒకేసారి ఒకే మాట అంటే కాని ఇంటికి చుట్టాలొస్తారనీ..
వర్షం పడ్డప్పుడు రెయిన్‌బో వస్తే సీతమ్మ చీర ఆరేసుకుందనీ..
పిడుగు పడిటం అంటే అర్జునుడి రథం లోంచి ఒక ముక్క విరిగిపడటం అనీ..
కాళ్ళు చాపుకున్నప్పుడు దాటితే పుండు పడుతుందనీ..
బుక్‌లో నెమలీక దాచిపెట్టుకుంటే అది పిల్లలు పెడుతుందనీ..(అంటే ఒకటి పెడితే అది పిల్లలు పెట్టి 2 అవుతాయంట)
జడ వేసుకోకుందా జుట్టు వదిలెస్తే దయ్యం పడుతుందనీ(అలా అయితే ఇప్పుడు ప్రతీ అమ్మాయికి ఒక దయ్యం అవసరం పడేది :))
మాడిపోయిన అన్నం తింటే జుట్టు బాగా పెరుగుతుందనీ..(ఇదైతే మాడిన అన్నం అవగొట్టడానికి అమ్మ వాళ్ళు చేసిన కుట్ర  అని నా అభిప్ర్రాయం, అందులోను ఆడపిల్లలకి ఎక్కువ అన్యాయం జరిగేది దీని వలన, మరి వాళ్ళే కదా జుట్టు కోసం ఆరాట పడేది)
అన్నం చాలా సేపు తింటే పెళ్ళి ఆలస్యంగా అవుతుందనీ...
ఇంకా అందరం ఒక్కసారన్నా అనుకొని ఉంటాం తలలు గుద్దుకుంటే కొమ్ములొస్తాయని...
ఇంకా..
హా..హాచ్చ్...అబ్బ ఇప్పుడే పోస్ట్ పబ్లిష్ చేద్దామనుకుంటే తుమ్మొచ్చింది కాసేపాగి చేస్తానేం..

కిటికీ అవతల ప్రపంచం

కిటికీ పక్కన కూర్చుని బయటికి చూస్తూ ప్రపంచాన్ని అర్థం చేసుకోవచ్చు అంటాడు ఒక పుస్తకం లో రచయిత. అది అందరికీ వర్తించదనుకోండి. అందులో ఒక పాత్ర కిటికీ  పక్కన కూర్చుని వచ్చీ పోయే   వాళ్ళని చూస్తూ, వాళ్ళ గురించి ఆలోచిస్తూ, వాళ్ళు ఏ పరిస్తితుల్లో అక్కడి నుండి వెళ్తున్నారో, ఎం ఆలోచిస్తూ ఉంటారో విశ్లేషిస్తూ ఉంటాడు. ఏమీ తోచనప్పుడు నిజంగా అది మంచి టైంపాస్‌లే .
ఎప్పుడో చదివిన కొన్ని వ్యాక్యాలు నా మాటల్లో..
ఒక హాస్పిటల్లో బెడ్‌కే పరిమితమైపోయిన ఒక గుడ్డివాడు ఉంటాడు. అతని బెడ్ పక్కనే గుండె జబ్బుతో   బాధ పడుతూ హాస్పిటల్లో చేరిన వ్యక్తి ఉంటాడు. ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులవుతారు. కళ్ళు లేని వ్యక్తి బెడ్ పక్కన కిటికీ ఉంటుంది, తను రోజు పక్క అతన్ని కిటికీ బయట ఏం జరుగుతుందో చెప్పమంటాడు. ఆ వ్యక్తి తనకి కిటికీ నుండి కనిపించేవి అందంగా తనదైన మాటల్లో గుడ్డివానికి చెప్తూ ఉంటాడు.
ఇప్పుడు కిటికీ అవతల ఉన్న రోడ్ మీద ఒక చిన్న పాప  తన తల్లితో కలిసి వెళ్తోంది. బహుశా స్కూల్ నుండి పాపని ఇంటికి తీసుకెళ్తుందేమో. ప్రొద్దున్నుండి విడిచి ఉన్న కూతుర్ని చూసిన  ఆనందంలో తల్లి మొహం వెలిగిపోతుంది. రోజంతా తను చేసిన పనులు, స్కూల్లో జరిగిన విషయాలు అమాయకమైన నవ్వుతో తల్లికి చెప్తుంది ఆ చిట్టి కూతురు. అమాయకత్వం, కల్మషం లేని బంధం ఇదేనేమో...
ఇంకో రోజు చెప్తాడు
ఒక జంట నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నారు, చూస్తుంటే కొత్తగా పెళ్ళైన జంటలా ఉంది. పెళ్ళి నాటి సిగ్గు ఇంకా అమ్మాయి మొహంలో తొలగిపోలేదు. తన భర్త చెయ్యి విడవకుండా పట్టుకొని ఎంత ప్రేమ ఉందో చూపిస్తుంది, ఈ చెయ్యి ఎప్పటికీ  విడిపెట్టను అన్నట్టు భర్త కూడా అంతే గట్టిగా పట్టుకొని   భరోసా ఇస్తున్నాడు. ప్రేమంటే ఇలా ఉంటుందేమో...

దగ్గర్లో ఉన్న కాలేజ్ నుండి కొందరు అమ్మాయిలు వెళ్తున్నారు. ఇప్పుడే కొత్తగా కాలేజ్‌లో చేరినట్టున్నారు. కొత్త కొత్త ఆశలు, రాబోయే కాలం లో సాధించాలనుకున్న ఆశయాలు కదులుతున్నాయి వాళ్ళ కళ్ళల్లో.
ఇంకో రోజు అప్పుడే పడిన వర్షంలో విచ్చుకొని తడిసిన చిరుమొగ్గ అందాన్ని వర్ణిస్తాడు.
ఇలా ప్రపంచంలోని అందాల్ని, బంధాలని తన మాటల్లో కళ్ళు లేని స్నేహితుడికి చూపిస్తాడు.
మంచంపై  నుండి కదలలేని కళ్ళు లేని వాడికి జీవితం పై కొత్త ఆశ కలిపిస్తాడు.  కొన్ని రోజులకి గుండె జబ్బు వ్యక్తి పరిస్తితి విషమించి చనిపోతాడు. తర్వాత ఆ బెడ్ పైకి ఇంకో వ్యక్తి వస్తాడు. సాయంత్రం కాగానే అతన్ని అడుగుతాడు ఈ గుడ్డివాడు  బయట స్కూల్ పిల్లలు వెళ్తున్నారా అని, అప్పుడు ఆ వ్యక్తి చెప్తాడు అసలు కిటికీ అవతల బయటి ప్రపంచమే కనిపించట్లేదు, అక్కడ గోడ తప్ప ఇంకేమి లేదు అని.
ఇన్నాళ్ళు ఏమీ కనిపించని దాన్ని, అందంగా వివరించి తనలో కొత్త ఉత్సాహన్ని నింపిన తన మరనించిన స్నేహితుడికి మనసులో కృతజ్ఞత చెప్పుకొని, మిగిలిన జీవితాన్ని అదే ఉత్సహంతో కొనసాగించడం తప్ప ఎమి చేయగలడు.
పనిలో పనిగా మా బిల్డింగ్ నుండి కనిపించే వ్యూ చూడండి.

My photo

బావుంది కదా... అక్కడ కూర్చుని కనిపించే రోడ్, వచ్చి పోయే కార్స్ ని చూడ్డం నాకైతే భలే ఇష్టం. అన్నిటికన్నా అలా బొమ్మల్లా వరుసగా పార్క్ చేసిన కార్స్ భలే అనిపిస్తుంది ఎన్ని రోజుల నుండి చూస్తున్నా.. 

జీవితం చిన్నదా పెద్దదా?

జీవితం చిన్నదా పెద్దదా?

ఒక్కోసారి అనిపిస్తుంది ఈ జీవితం చాలా పెద్దది, ఒక్కొక్క రోజు ఒక్కొక్క నెల ఒక్కొక్క సంవత్సరం ఎంత ఎక్కువ సమయమో కదా,ఎంత మందిని కలిసాం, ఎన్ని పనులు చేసామో కదా..  అని..
        ఇంకోసారి అనిపిస్తుంది  ఈ జీవితం ఎంత చిన్నది గడిచిన సంవత్సరం,కాలం ఎంత త్వరగా అయిపోయింది,మొన్ననే కదా అక్షరాలు నేర్చుకుంటూ తొలి అడుగులు వేస్తూ స్కూల్‌కి వెళ్ళింది, నిన్ననే కదా ఏదో సాధించేద్దాం అని కలలు కంటూ కాలేజ్ లో అడుగుపెట్టింది,  అదేంటి అప్పుడే ఇంత పెద్దగా అయిపోయాను అని..

ఒక్కోసారి అనిపిస్తుంది ఏదో సాధించాలి, అనుకున్నవన్నీ జరగాలి, కావాలనుకున్నవన్నీ దొరకాలి అని. ఇది లేకపొతే బ్రతకలేము, అది లేకపొతే సంతోషంగా ఉండలేము అని..ఉన్నది ఒక్కటే జీవితం, చాలా పెద్ద జీవితం అందులో అన్ని సమకూర్చుకోవాలి అని...
           ఇంకోసారి అనిపిస్తుంది ఉన్నవాటితోనె సంతోషంగా ఉండాలి, లేని వాటిని కావాలి అనుకోకూడదు. ఉన్నది చాలా చిన్న జీవితం, లేని వాటి కోసం తాపత్రయపడి ఉన్న సమయాన్ని వేస్ట్ చేసుకోకూడదు.  ఏది ఉన్నా లేకపోయినా ఈ నిమిషం మన చేతిలో ఉంది కదా అని..

Google Photo

ఏది ఎమైనా మనం ఆనందంగా ఉన్న సమయం చాల త్వరగా గడుస్తుంది, బాధల్లో ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడు గడుస్తుందా అనిపిస్తుంది...
ఈ జీవితం చిన్నదైనా పెద్దదైనా, సంతోషంగా ఉన్నా విషాదంగా ఉన్నా,నీటి పైన రాత అంత క్షణికమైనా, రాతి మీద చెక్కిన శాసనమంత దీర్ఘమైనదైనా ఏదైనా ఈ జీవితం మనది....

ఏమీ తోచక....

ఇప్పుడు నేను మీకు ఒక కవిత చెప్తా అన్నమాట. తీరా చదివేసాక ఇది కవితా..తవికేం కాదు అనొద్దు. 

దమ్ము-దుమ్ము, బుడ్డి-వడ్డీ ఇలాంటి సినిమా పాటలు రాస్తే  వినట్లేదా,ఇది మాత్రం ఎలా తప్పించుకుంటారు ..

Google Image

నా పేరు అనామిక

ఉన్నాను ఏమీ తోచక

చేస్తున్న పని చాలక

అనుకున్నాను ఏమైనా రాయలిక

అందుకే చేసుకున్నాను బ్లాగును దానికి వేదిక
ఇక వీయాలి ఆలోచనల వీచిక
కురవాలి పదాల అల్లిక

కావాలి మీ ఆశీస్సుల కానుక

అదే నా కోరిక

వాహ్వా...వాహ్వా..(ఈ డైలాగ్ నాది కాదు మీదని నాకు తెల్సు :):) )

సోమవారం నీలం..

సోమవారం నీలం ఏంటి అనుకుంటున్నారా .. Monday blues కి నిజ అనువాదం అదే true translation.

రోజు పొద్దున అనిపిస్తుంది ఆఫీస్ 9 కి బదులు కనీసం 10 కి ఉండొచ్చు కదా అని. monday రోజు ఇంకా ఎక్కువ అనిపిస్తుంది. 

ఐనా ప్రతిరోజు 10 కి ఉన్నా అప్పుడు కూడా ఇంకాస్త లేట్ గా ఉంటే బావుండు అనిపిస్తుందేమో. అసలు నాకు  సండే సాయంత్రం నుండి బెంగ స్టార్ట్ అవుతుంది, అయ్యో.. వీకెండ్ అయిపోయింది మళ్ళీ రేపటి నుండి 5 రోజులు రొటీన్ అని.అప్పటికి పది సార్లు అనుకుంటాను అప్పుడే సండే అయిపోయిందా, ఎంత త్వరగా అయ్యింది, రేపు త్వరగా లేవాలి, మళ్ళీ వీకెండ్ కి 5 డేస్ ఉంది అని.... 

 అసలు పనేమి లేకుండా ఖాళీగా ఉంటే ఎంత బావుండు అనిపిస్తుంది, అమ్మో అప్పుడు ఇంకా బోర్ కొడుతుందేమో, అలా కాకుండా నీకిష్టమొచ్చిన పని, ఇష్టమున్నప్పుడు ఇష్టమొచ్చినంత సేపు చెయ్యమ్మా అంటే ఎంత బావుంటుంది.

Google Image

 హ్మ్ ఇలా ఆలోచించినా నాకు ఇంట్రెస్ట్ ఉండి చెయ్యాలనిపించే ఒక్క పనీ productive పనేం కాదు, అందుకే ఈ సోది ఆపి I am getting started with monday morning work         

ఒక నిజం..

ఎన్నో కథలు చదువుతుంటాం. వాటిలో ఎన్నో మర్చిపోతాం, కొన్ని గుర్తుంటాయ్, కాని అందులో కొన్ని లైన్స్ అలానే నిలిచిపోతాయి. అలాంటి వాటిలో ఒకటి

నన్ను నేను ద్వేషిస్తున్నా.

నిన్ను ప్రేమించినందుకు కాదు

నిన్ను వదిలేసినందుకు కాదు

నీకు దూరంగా ఉన్నందుకు కాదు

నిన్ను మర్చిపోయి బ్రతకగలుగుతున్నాను అన్న నిజం తెలిసినందుకు..

ఏదో కథలో చదివా ఇది కొన్ని నెలల ముందు, ఆ కథ అందులో స్టోరీ ఏంటో గుర్తులేదు కాని ఈ నాలుగు లైన్స్ గుర్తుండిపోయాయి.  

నేనేం చేస్తున్నానో తెలుసా..

నేనేం చేస్తే మీకెందుకు అనుకుంటున్నారా, ఎలాగూ వచ్చారు కదా ఇంక తప్పించుకోలేరు కాని చూసేసి వెళ్ళండి..

Brunch చేసాక వేస్తున్న ఆకలిని quench చేయడానికి bunch of french చిప్స్ లో pinch of salt వేసి, సాల్సా తో drench చేసి కొద్దిగా ranch వేసి punch కోసం crunch చేసి grunch లా ఉన్నా పట్టించుకోకుండా inch కూడా వదలకుండా bench మీద కూర్చుని lunch లాగ munch చేస్తున్నా.....

అదన్నమాట సంగతి

కలల లోకం లో నేను

మీకు కలలు వస్తాయా????
ఇదేం ప్రశ్న !!! కలలు రాకుండా ఎవరైనా ఉంటారా అని అనుకుంటున్నారా??
నాకు అయితే విచిత్రమైన కలలు వస్తాయ్ ...
నేను ఆ రోజు ఎం చేస్తానో, లేకపోతే ఏదైనా సినిమా చూస్తానో రాత్రంతా అదే విషయమ్మీద కలలు.ఒకోసారి కలలో జరిగింది నిజమే అనుకుంటున ఉంటాను
నిన్నే టీవీ లో నరసింహ సినిమా చూసానా , రాత్రి అంత నేను నీలాంబరి ఫ్రెండ్ ఐపోయినట్టు, ఎందుకు అలా మొండిగా చేస్తావ్, నరసింహ ని మర్చి పోయి వేరే పెళ్లి చేసుకోవచ్చుగా అని నేను సర్దిచేప్తున్నా , నీలాంబరి నా మీద కూడా అరుస్తుందట, ఇది నా కల. హ్యాపి డేస్ చుసిన రోజు మా కాలేజ్ లో అందరు ఫ్రెండ్స్ అయపోయినట్టు నక మొత్తం సినిమా వచ్చింది కలలో, కాకపోతే సీన్ మా కాలేజ్ లో .....
ఇంకా చంద్రముఖి రోజు అయితే ఏకంగా జ్యోతిక ప్లేస్ లో నేనే..ఇంకా నయం అరుంధతి చూసినపుడు నాకు అసలు కలేం రాలేదు న అదృష్టం :)
ఒకసారి మా కాలేజ్ లో కొత్త లెక్చరర్ వచ్చింది...రాగానే ఏదో అసైన్మెంట్ ఇచ్చింది ,,,ఇంకా ఆ రోజు కలలో ఆమే పళ్ళు అమ్ముతుందట కాలేజ్ లో సాయంత్రం వరకు ఎవరు ఎక్కువ పళ్ళు అమ్మి పెడితే వాళ్ళు అసైన్మెంట్ ఫినిష్ చేసినట్టు ,ఎక్కువ పళ్ళు అమ్మితే ఎక్కువ మార్క్స్ అట ..ఇంకా చూడాలి తర్వాత నుండి ఎప్పుడు ఆ క్ల్లాస్ లో ఆమెని చుస్తే ,అరటిపళ్ళు , ఆపిల్ లు ముందు పెట్టుకుని పళ్ళు అమ్మే సీన్ గుర్తుకు వచ్చేది.